niedziela, 7 czerwca 2009

CHAOS Z - Polizeistaat

Niemiecki zespół CHAOS Z pochodził ze Stuttgartu. Byli jednym z pierwszych zespołów drugiej fali, który zaczął grać hardcore-punk obok BLUTTAT i VORKRIEGSJUGEND. W 1981 roku zadebiutowali świetnym singlem "Abmarsch“, a rok później wydali jeszcze lepszy LP "Ohne gnade" w wytwórni Rock-O-Rama. W 1983 roku zmienili nazwę na FLIEHENDE STÜRME.
W 1995 roku zespól wydał jeszcze płytę "45 jahre ohne bewaehrung", a w 2002 roku wytwórnia Weird System wydała dwupłytowy LP/CD "Dunkle strassen" CHAOS Z z nagraniami z okresu 1981-1995.
Nie był to może zespół na miarę TOXOPLASMY czy VORKRIEGSJUGEND czy późniejszych INFERNO, ale warto sobie przyswoić te nagrania. Do posłuchania pierwszy singiel, płyta, kompilacja CD i składak z CHAOS Z, THE IDIOTS, MANIACS, INFERNO, AUSBRUCH, BOSKOPS.

sobota, 6 czerwca 2009

DECLINO - Rivolta e negazione

DECLINO to zespół, który miał olbrzymi wpływ na włoską scenę hardcore-punk. Powstali na początku lat 80-tych w Turynie i obok NEGAZIONE, IMPACT, WRETCHED, RAW POWER i PEGGIO PUNX byli najbardziej znanym zespołem z Włoch. W zespole grali Sandro Bramardi - wokal, Marzio Berotti - gitara, Silvio Bernelli - bas i Roberto Farano - perkusja. Przez zespół dodatkowo przewineli się Max Occhiena - gitara i Orlando Furioso - perkusja. Ponadto Roberto "Tax" Farano i Orlando Furioso grali również w NEGAZIONE.
Zespół wydał pierwszy singiel w 1983 "Rivolta e negazione", rok póxniej pojawiła się split kaseta z NEGAZIONE, a w 1986 12" "Eresia". W 1984 roku umieścili swój kawałek na legendarnym składaku "P.E.A.C.E." wydanym w USA.
W 1996 roku wydawnictwo Antichrist/Dionysis wypuściło kompilację CD "The furious years of italian hardcore punk" m.in. z singlem DECLINO. W 2004 wyszła CD "1982-1985: Coma una promessa" w S.O.A. i wersja winylowa w AGIPUNK.
Do nacieszenia uszu ich singiel, 12", prawie dyskografia i składak z takimi włoskimi wymiataczami jak IMPACT, INDIGESTI, WRETCHED, NEGAZIONE, PEGGIO PUNX...

czwartek, 4 czerwca 2009

AXEGRINDER - Never ending winter


Legendarny AXEGRINDER powstał na przełomie 1985/86 roku w Wielkiej Brytanii. Zespół założyli Trev i Matt - członkowie zespołu STONE THR CROWZ, w którym zrealizowali dwie kasety demo, split singiel i zamieścili utwór na kompilacji "We won't be your fucking poor". Do zespołu dołączyli Jel i Steve z kapeli PROUDHONS i zaczęli początkowo grać pod nazwą TYRANTS OF HATE. Po koncercie z ANTISECT i zadymie na tym koncercie zmienili nazwę na AXEGRINDER w 1986.

Grali muzykę crust/thrash i byli pod dużym wpływem AMEBIX oraz VENOM i MOTÖRHEAD.
W 1986 roku zespół wydał swoją pierwszą taśmę demo "Grind your enemy", która wyszła z naszywką i bookletem, który zawierał teksty o przekonaniach politycznych członków zespołu i ich spojrzenia na ówczesną scenę. Po nagraniu kasety zespół opuszcza perkusista Jel, a zastępuje go Darryn, po czym wydają koncertową kasetę demo, a następnie kolejne demo "The squat tape".

W 1988 roku podpisują kontrakt z wytwórnią Peaceville i ich kawałek "Where evil dwells" pojawia się na składance "A vile peace". Kolejny krok zespołu to wydanie w tej samej wytwórni legendarnej płyty "Rise of the serpent men" w 1989, która rok później pojawiła się na CD jako split z PROPHECY OF DOOM.

AXEGRINDER również zamieścili dwa utwory na video kompilacji "Vile visions". W 1990 roku do zespołu dołącza Cliff Evans. Niestety AXEGRINDER rozpada się.

Gitarzysta Cliff Evans niedługo potem zakłada death-metalowy zespół FLESH, pozostali członkowie formują grupę WARTECH grającą w klimacie VOI VOD.

Wydawnictwa
Grind the enemy Demo 1986
Live 11-7-87 Demo 1987
The Squat Tape Demo 1988
Rise of the Serpent Men LP 1989 (Peaceville Records)
AXEGRINDER/PROPHECY OF DOOM Split CD 1990 (Peaceville Records)

ARMIA - My jesteśmy niewidzialna armia


Zespół ARMIA w drugiej połowie lat 80-tych był dla punków zespołem kultowym. Na koncertach ARMII sale zawsze były pełne. Początkowo punków przyciągała legenda byłego wokalisty zespołu SIEKIERA, a później na pewno kawał dobrego czadu, poetyckie teksty Budzyńskiego oraz wykorzystywanie instrumentów dętych.

Widziałem ARMIĘ kilkakrotnie w latach 80-tych i wszystkie te koncerty, to było pewne duchowe misterium i olbrzymie pogo - naprawdę niezapomniane wrażenia.

Zespół powstał w 1984 roku po odejściu Budzyńskiego z SIEKIERY. Budzyński wraz z Robertem Brylewskim (KRYZYS, BRYGADA KRYZYS, IZRAEL) i Sławkiem Gołaszewskim założyli zespół o nazwie ANTI-ARMIA (później już tylko ARMIA). Tomasz Budzyński - wokal, Robert Brylewski - gitara, Sławomir Gołaszewski - klarnet, Tomasz "Żwirek" Żmijewski - bas, Janusz "Grzmot" Rołt - perkusja. Po pierwszych koncertach w warszawskich Hybrydach i na festiwalu Róbrege ARMIA zdobyła olbrzymi rozgłos.

Wkrótce potem wydali singiel "Aquirre" z trzema utworami oraz wsadzili kolejne trzy utwory na kultowy składak "Jak punk to punk". Brudne, ciężkie kawałki urozmaicone tajemniczymi tekstami Budzyńskiego wykreowały ARMIĘ w tamtym czasie na sztandarowy polski zespół hardcore-punk.

Kolejnym krokiem była debiutancka płyta, której jakość spieprzyła przy tłoczeniu firma Pronit. Mimo wszystko ta płyta to kolejna perełka lat 80-tych (później zremasterowana i wydana na CD) - nadal wyśmienite, pełne energii i surowe kawałki, często urozmaicone sekcją dętą. Takich kawałków jak "Hej szara wiara", "Niewidzialna armia" czy "Wojny bez łez" nie da się zapomnieć...

Do zespołu dołączają Darek "Maleo" Malejonek (IZRAEL) - bas, Piotr "Stopa" Żyżelewicz (IZRAEL) - perkusja oraz Krzysztof "Banan" Banasik (KULT) - waltornia. Wkrótce wydają kolejną płytę "Legenda", która powaliła na kolana! Wciąż agresywny, szybki i czadowy hardcore przeplatany melodią, a na czoło wysunęła się waltornia, która w połączeniu z tekstami wytworzyła specyficzny, tajemniczy i mistyczny klimat ARMII.

Niestety ARMIA powoli odchodzi od punka. Muzyka wciąż jest świetna, ale Budzyński coraz bardziej zagłębia się w duchowość i gnozę chrześcijańską, aż zaczyna otwarcie utożsamiać się z chrześcijaństwem. W roku 1993 od zespołu odchodzi założyciel ARMII Robert Brylewski, a później Maleo.

ARMIA wciąż gra mnóstwo koncertów, wydaje wiele płyt i wciąż jest popularna, ale z punkiem nie ma nic wspólnego. Kolejny chrześcijański zespół rockowy...

Do odsłuchania dwie klasyczne płyty ARMII w wersji CD. Pierwsza płyta zawiera również nagrania z singla i składanki "Jak punk to punk". Ponadto kilka starych koncertów z lat 80-tych - jakość średnia. Koncert z Katowic 1986 - dwie wersje: jedna to fragment koncertu nagrany z konsoli, drugi cały koncert, ale z magnetofonu.
Wydawnictwa
Aguirre 7"EP (Tonpress 1987)
Antiarmia LP (Pronit 1987)
Jak punk to punk comp. LP (Tonpress 1986)
Legenda LP (Wifon 1991), CD (Izabelin Studio 1991), LP (W Moich Oczach 2007)
Exodus CD (Izabelin Studio 1992)
Czas i byt CD (SPV Poland 1993)
Triodante CD (SP Records 1994)
Duch CD (Ars Mundi 1997)
Droga CD (Ars Mundi 1999)
Soul Side Story CD (Ars Mundi 2000)
Pocałunek mongolskiego księcia CD (Pomaton EMI 2003)
Triodante DVD (Metal Mind Productions 2004)
Ultima Thule CD (Metal Mind Productions 2005)
Koncert na XX-lecie DVD (Klub Stodoła w Warszawie 2006)
Przystanek Woodstock 2004 DVD (Złoty Melon 2007)
Der Prozess (Isound Labels 2009)

IMPULSE MANSLAUGHTER - He who laughs last... Laughs alone


Zespół IMPULSE MANSLAUGHTER powstał w Chicago w 1984 roku pod nazwą LIBERTY CABBAGE. Glen i Chris Hanley zmienili szybko nazwę na IMPULSE MANSLAUGHTER i dokoptowali do zespołu swoich kumpli, Karla Patton'a i Randy'ego Sorkin'a. Wkrótce Randy'ego zastąpił Dan i w tym składzie, pod wpływem MOTÖRHEAD, DISCHARGE, MISFITS i BATALLION OF SAINTS zaczęli koncertować w Chicago i po całym środkowym zachodzie USA. W 1986 roku weszli do studia i nagrali świetny singiel "Burn one naked and nuke it", który bardzo dobrze, jak na produkcję DIY sprzedawał się w USA i Europie.
Po nagraniu singla z zespołu odchodzi Dan. Chris na krótki okres zamienia bas na gitarę, a następnie do kapeli dołącza Nick Stevens z zespołu TERMINAL DEATH.
W tym składzie zespół po raz pierwszy wyrusza na dużą trasę. Wszystko idzie dobrze do momentu, kiedy po wyjeździe z San Francisco siada im van, którym podróżowali. Łapią na stopa samochód ze sprzętem nagłaśniającym Huey'a Lewisa And The News. Jeden z członków ekipy Lewisa wysadza zespół w Los Angeles. By dostać się do domu opychają swój sprzęt jedemu z
lokalnych gangów...
Wracają szczęśliwie do domu i zaczynają nagrywać materiał na debiutancki LP "He who laughs last... Laughs alone". Płytę wydaje lokalna chicagowska wytwórnia Underdog Records, a w Europie wydaje ją nowa firma, którą prowadzi korespondencyjny kumpel Chrisa - wydawnictwo nazywa się Nuclear Blast. W międzyczasie IMPULSE MANSLAUGHTER wyruszają na miesięczną trasę po wschodnim wybrzeżu USA.
W zespole następuje kolejne przetasowanie w składzie - dołącza Mike Schaffer, który też wkrótce odchodzi, ale nagrywa jeszcze dwa utwory, z których "Pills"znalazł się na składaku "Complete death vol. 2", oraz wraz z drugim "Piss me off" na europejskiej wersji "He who laughs last... Laughs alone".
Nuclear Blast zapłacił zespołowi za studio i mały nakład płyt, ale tak naprawdę nie wiadomo ile płyt się sprzedało. Prawdopodobnie dużo, ale zespół nie miał żadnego kontraktu z tą wytwórnią i prawdopodobnie zostali nieco wyrolowani z kasą za płyty.
Z zespołu odchodzi Nick, a zastępuje go Vince Vogel z zespołu SCREECHING WEASEL. W ustabilizowanym składzie kapela nagrywa kolejny album "Logical end". Płyta zawiera tylko 10 utworów, z czego dwa to covery: "Stone deaf forever" MOTÖRHEAD i "Gimme shelter" THE ROLLING STONES. W Stanach płytę wydaje chicagowski label Walkthrufyre Records, a w Europie ponownie Nuclear Blast.
Podczas nagrywania płyty, Chris zaczyna mieć wątpliwości co do przyszłości zespołu i postanawia rozwiązać kapelę. Glen i Vinnie wraz z John'e, Tolczykiem i Guy'em Aitchinson'em robią nowy materiał, zupełnie różny od IMPULSE MANSLAUGHTER i zaczynają grać pod nazwą VERMICIOUS KNIDS.
Płyta "Logical end" zbiera świetne recenzje i bardzo dobrze się sprzedaje. Nuclear Blast proponuje IMPULSE MANSLAUGHTER trasę po Europie wraz z niemieckim zespołem ROSTOCK VAMPIRES. Zespół nie może przepuścić takiej szansy i reaktywuje się.
Pierwsze koncerty zabukował sam zespół i trasa rozpoczęła się od Wielkiej Brytanii, gdzie IMPULSE MANSLAUGHTER grali z DOOM i CHAOS UK. Poważne problemy zaczęły się, gdy grali pozostałe koncerty zabukowane przez Nuclear Blast - skasowane koncerty, dezinformacja i problemy z kasą... Pierwszy odchodzi Chris, a potem Glen i Karl. Przyjaciele próbuja pomóc Vinniemu i Johnowi zakończyć trasę, grając z nimi koncerty, ale wszystko na próżno. Ostatnie gigi na trasie wogóle się nie odbywają.
Po trasie następują kolejne zmiany składu i zespół milknie na dwa lata. Następnie chłopcy wchodzą do studia i nagrywają singiel z pięcioma utworami pt. "Sometimes". Znowu zmiana składu i już w czwórkę nagrywają split EP z zespołem PROVOCATION. Po krótkiej trasie po wschodnim wybrzeżu i kilku koncertach w Kanadzie zespół rozpada się. Po rozpadzie IMPULSE MANSLAUGHTER, powstaje pomysł wydania kasety z nagraniami koncertowymi. Materiał zostaje przygotowany, ale nigdy nie wychodzi. Dopiero po 10 latach wydaje to Beer City Records jako "Live at WFMU".

Wydawnictwa
Burn One Naked and Nuke It 7"EP, 1986
He Who Laughs Last...Laughs Alone LP, 1987
Logical End LP, 1988 Sometimes EP, 1991
No War Split z PROVOKATION EP, 1992
Logical End & He Who Laughs Last... Laughs Alone Best of CD, 1998
Live At WFMU Best of CD, 2004
Kompilacje
Quest for the corngirl tape (Ax/ction, 1986)
Senseless death LP (Nuclear Blast, 1989)
Senseless death 7"EP (Nuclear Blast, 1989)

środa, 3 czerwca 2009

GAI - We don't care!

GAI to kolejna japońska legenda z Kyushu grająca hałaśliwy hardcore w stylu DISORDER, CONFUSE. Członkowie GAI w tym samym czasie założyli kolejny zespół grający punk '77 pod nazwą THE SWANKYS. Oba zespoły przez jakiś czas istniały w tym samym momencie i często grały te same utwory!
GAI zadebiutowali wydaną przez siebie kasetą "Damaging noise" w 1983 roku. Ta kaseta wyszła później na 12" winylu. Nagrania te, to czysty, brutalny i chaotyczny hałas z maksymalna dawką energii. Według mnie GAI i CONFUSE zapoczątkowały w Japonii właśnie taki styl grania, który po dzień dzisiejszy jeży włos na plecach.
Członkowie GAI załozyli również własne wydawnictwo Violent Party w którym wydali swoja kasetę i flexi CONFUSE.

Jak zwykle brak bliższych informacji o zespole, ale mimo wszystko warto posłuchać początków japońskiego noise-punka.

Wydawnictwa
Damaging noise kaseta/LP (1983)
Damnation kaseta/LP (1984)
Extermination 7" flexi (1985)

Bootlegi
GAI/SWANKYS 2x7"EP
Damaging noise 7"EP
GAI/ZOUO split LP

Składanki
Pinch and ouch! (KPP 1985)

piątek, 29 maja 2009

POWER AGE - Stop apartheid!

Zespół POWER AGE powstał w Durbanie w Południowej Afryce w 1981 roku i był najbardziej znanym zespołem punk poza Afryką. POWER AGE zaczęli w składzie Spike - wokal, Brett - gitara, Brian - gitara, Dave - bas i Mark Pills - perkusja. Wszyscy członkowie zespołu byli biali. Pierwszy koncert zagrali w październiku 1981 razem z GAY MARINES. To był pierwszy raz, kiedy Spike'a zgarnęła policja, bo nie podobał im się jego różowy irokez.
W 1982 roku Spike zorganizował koncert benefitowy na którym zagrało aż 6 miejscowych kapel punk. Z zespołu odeszli Brian i Dave. Na bas wskoczył Midge. Niedługo potem, w 1982 do Anglii wyjechał Mark, a zastąpił go Rubin Rose - wcześniej grał w pierwszym afrykańskim zespole punk WILD YOUTH, a później w WARSPIKE.

W 1983 roku zespół wydaje pierwszy singiel "World War 3/Vengeance of Youth", a w 1984 nagrania z tego singla pojawiają się na brytyjskiej kompilacji LP "Beating the Meat". W tym czasie w Durbanie jak i w całej Południowej Afryce cała scena punk była zupełnie martwa. W 1984 POWER AGE grają koncert z WILD YOUTH i STATE CONTROL - impreza spodobała się właścicielowi klubu i chłopcy zaczynają organizować częściej koncerty - scena powoli wraca do życia.
W 1985 zespół wypuszcza kasetę "Who are you?" - jedna strona studyjna, druga koncertowa. Ich kawałek pt. "System" zostaje zamieszczony na francuskiej składance 7"EP "Single ticket to paradise". W listopadzie 1985 roku wydają legendarnego singla "Stop apartheid" we francuskiej wytwórni Neg-FX Records. W maju 1986 roku POWER AGE wypuszczają kolejną taśmę "Ripe of terror". W tym samym czasie grają benefit dla przyjaciela, który znajduje się w więzieniu. Właściciel myśli, że to benefit na ANC i wzywa policję, która rozbija koncert.
W 1986 roku z zespołu odchodzi Rubin i zespół zawiesza czasowo działalność. W lutym 1987 roku wsadzają dwa utwory nagrane w 1984 na singiel "World Today/Waiting for the War". W kwietniu POWER AGE nagrywają singla "The last dove", a w czerwcu split singiel z nowozelandzką kapelą COMPOS MENTIS. Ponadto ich kawałek pojawia się na kompilacji "The A.L.F. is watching you and there's no place to hide".
Zagrali 77 koncertów w ciągu siedmiu lat i ostatni koncert zagrali 29 lipca 1988, który ukazał się na LP "Live in Durban".
Do posłuchania singiel i kawałki ze składaków.

Wydawnictwa
World War 3 7"EP (1983)
Who are you? tape (1985)
Protest to survive 7"EP (Neg. FX, 1985)
Ripe for terror tape (1986)
2-song 7"EP (Power Noize, 1987)
The last dove 7"EP (Power Noize, 1987)
Backlash split 7"EP w/ COMPOS MENTIS (Out of Order, 1987)
Live in Durban LP

Kompilacje
Grevious musical harm tape (Xcentric Noise, 1983)
Beating the meat LP (Xcentric Noise, 1984)
Single ticket to paradise 7"EP (Neg.FX, 1984)
The A.L.F. is watching you and there's no place to hide LP (1988)
Dokumentti todellisuudesta LP (1988)